Z dzisiejszego psalmowego newslettera:

Mówię Panu: «Tyś jest Panem moim; nie ma dla mnie dobra poza Tobą»” (Ps 16,2).

Współczesny świat to nieustanny targ, na którym tysiące rzeczy krzyczą: „To ja jestem twoim szczęściem!”. Kariera, relacje, status materialny – wszystko to są dobra, ale żadne z nich nie jest Dobrem ostatecznym. Psalmista dokonuje tu radykalnego uporządkowania priorytetów, co ma potężny walor terapeutyczny: uwalnia od presji oczekiwania, że skończone rzeczy zaspokoją naszą nieskończoną tęsknotę. To moment demaskacji bożków. Kiedy uznajemy Boga za nasze najwyższe Dobro, pozostałe sprawy wracają na właściwe miejsce – przestają być obsesją, a stają się darem. Jezus uczył tej samej wolności: „Starajcie się naprzód o królestwo Boga i o Jego sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane”. Jeśli Bóg jest na pierwszym miejscu, wszystko inne jest na właściwym miejscu.

Z dzisiejszego psalmowego newslettera:

Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się u Ciebie” (Ps 16,1).

Psalm 16 jest jak mapa dla zagubionych w epoce nadmiaru. Pokazuje Boga nie jako ideę, ale jako miejsce schronienia, solidny grunt pod stopami człowieka, który biegnie, potyka się i wstaje. To modlitwa kogoś, kto zna lęk, ale nie pozwala mu rządzić sercem. Jezus mówił podobnie, gdy zachęcał, by budować dom na skale, a nie na piasku zmiennych emocji i opinii. Ten psalm uczy decyzji zaufania zanim wszystko się ułoży. Najpierw akt wiary, potem spokój. Tak rodzi się dojrzała nadzieja.

Z dzisiejszego psalmowego newslettera:

Kto tak postępuje, nigdy się nie zachwieje (Ps 15,5).

Kończymy tydzień z obietnicą, która jest jak kotwica rzucona w samym środku sztormu. Stabilność życiowa nie bierze się z braku problemów, ale z posiadania solidnego fundamentu moralnego i duchowego. Człowiek, który żyje według zasad opisanych w Psalmie 15, jest jak dom zbudowany na skale, o którym mówił Jezus – mogą przyjść wichry i powodzie, ale on ocaleje. Ta niewzruszoność to spokój sumienia, który pozwala spać spokojnie i budzić się z nadzieją, niezależnie od tego, co przynosi świat. Twoja wierność dobru sprawia, że stajesz się punktem odniesienia dla innych, niosąc światło tam, gdzie panuje chaos.

Z dzisiejszego psalmowego newslettera:

Kto nie daje swych pieniędzy na lichwę i nie da się przekupić przeciw niewinnemu (Ps 15,5).

Pieniądze to potężne narzędzie, ale fatalny pan. Psalm 15 uczy nas dystansu do posiadania, który chroni nasze człowieczeństwo. Lichwa i korupcja to symbole wykorzystywania cudzej słabości dla własnej wygody, co w dzisiejszych realiach może oznaczać brak empatii w biznesie czy manipulowanie ludźmi dla zysku.

Jezus ostrzegał, że nie można służyć Bogu i Mamonie, nie dlatego, że pieniądz jest zły, ale dlatego, że chciwość zamyka oczy na twarz drugiego człowieka. Być człowiekiem „nieprzekupnym” to posiadać skarb, którego nie strawi rdza: wolność serca, która pozwala patrzeć każdemu prosto w oczy.