Z dzisiejszego psalmowego newslettera:
Ty zapisałeś moje życie tułacze; przechowałeś Ty łzy moje w swoim bukłaku: (Ps 56,9).
Bukłak to skórzany worek na wodę, zabierany w drogę. W nim trzymano to, co najcenniejsze, bo od tego zależało życie. Psalmista wyobraża sobie, że Bóg zbiera jego łzy właśnie tam, jak drogocenny płyn i nic nie wycieka. To nie sentymentalna ozdoba. To deklaracja, że żadna bezsenna noc nie idzie do kosza. Człowiek, który to napisał, był w obcym mieście, bez planu powrotu, wśród ludzi, którzy patrzyli na niego jak na zdobycz. Znasz ten rodzaj samotności. Korytarz szpitalny o trzeciej nad ranem. Kuchnia po rozmowie, która kończy związek. Telefon, po którym przez godzinę patrzysz w sufit. Jezus, stojąc przy grobie przyjaciela, nie wygłosił kazania o sensie cierpienia. „Jezus zapłakał” (J 11,35). Dwieście lat temu ktoś nazwał to najkrótszym wersetem Biblii, ale to także najdłuższa lekcja o Bogu, który nie udaje spokoju.
Nic, co wypłakałeś, nie zniknęło bez śladu.
Więcej psalmów w wersji muzycznej znajdziesz na kanale YouTube:
a) Piotr Kwiatek: https://www.youtube.com/@br.piotr.kwiatek/playlists
b) „Psalmy w moim stylu” – Grażyno dziękuję!
https://www.youtube.com/@grazyna577
Zapraszam do subskrybowania!









