Zapraszam Was do wspólnej modlitwy słowami „Litanii do Matki Bliskości”, którą napisałem z potrzeby serca, patrząc na wyzwania, z jakimi mierzymy się w dzisiejszych czasach. Chciałem, aby ta modlitwa była żywym i kreatywnym dialogiem, który językiem współczesnego człowieka dotyka naszych najgłębszych, codziennych tęsknot. Przynosimy w niej Maryi to, co realnie przeżywamy: lęk o jutro, wieczny pośpiech, samotność w tłumie, a także rany ukryte za sztucznym uśmiechem.
Wierzę, że te wezwania pomogą nam zatrzymać się w pędzie życia i otworzyć na uzdrawiającą czułość Boga, który nie stoi z daleka. Niech ta litania naszych czasów stanie się dla Was przestrzenią spotkania, ukojenia i odnalezienia nowej nadziei.
📍 Będzie mi bardzo miło, jeśli podzielicie się w komentarzach, które wezwanie rezonuje dziś z Wami najmocniej. Do zobaczenia w modlitwie! br. Piotr Kwiatek OFMCap
W Twoim ręku są moje losy: wyrwij mnie z ręki mych wrogów i prześladowców! (Ps 31,16).
Panicznie boimy się utraty kontroli, dlatego planujemy każdą minutę, próbując oszukać przeznaczenie i uniknąć konfrontacji z losem. Tymczasem prawdziwa wolność zaczyna się tam, gdzie kończy się nasze rozpaczliwe trzymanie steru własnego życia. Oddanie „losów” w Boże ręce to nie bierność, lecz najwyższa forma zaufania, że Twój czas nie jest mierzony tylko tykaniem zegara, ale rytmem miłości Stwórcy. Jezus na krzyżu powierzył swojego ducha Ojcu, pokazując, że nawet w rękach „prześladowców” ostateczne słowo należy do Boga. Twoi dzisiejsi „wrogowie” – stres, toksyczne relacje, lęk o jutro – tracą moc, gdy uświadomisz sobie, Kto trzyma Twoją przyszłość. Zdejmij ciężar świata ze swoich ramion i pozwól, by to On prowadził Cię przez burzę.
Zapomniano w sercach o mnie jak o zmarłym: stałem się jak sprzęt wyrzucony. (Ps 31,13).
Samotność w tłumie i poczucie bycia niepotrzebnym to plaga naszych czasów, gdzie człowiek jest wart tyle, ile jego ostatni projekt. Metafora „wyrzuconego naczynia” uderza w samo sedno lęku przed byciem bezużytecznym odpadem na marginesie sukcesu. Jednak w Bożej ekonomii to właśnie to, co świat odrzuca jako „wrak”, staje się kamieniem węgielnym nowej rzeczywistości. Chrystus stał się takim wyrzuconym naczyniem na krzyżu, aby nikt, kto czuje się zapomniany, nigdy nie był naprawdę sam. Twoje pęknięcia i rysy nie dyskwalifikują Cię – one są miejscami, przez które najpiękniej przenika światło zmartwychwstania. Nawet jeśli ludzie o Tobie zapomnieli, Twoje imię jest wyryte na dłoniach Boga na wieczność.
Nasza rodzina 1W1 stale się powiększa! Na Białorusi modli się już z nami ponad 300 osób! To piękny dowód na to, że modlitwa nie zna granic.
Druga wspaniała wiadomość:
Dziś rano dostałem piękną wiadomość od Magdy. W Jaśle powstanie nowa wspólnota! Początkowo spotkania 1W1 będą odbywać się tam raz na kwartał. Co najważniejsze – jest już pełna zgoda proboszcza, a także ksiądz, który z sercem podjął się zadania towarzyszenia tej grupie (o szczegółach będę informował).
Na najbliższym LIVE opowiem Wam znacznie więcej o tym, jak krok po kroku można założyć i powołać taką wspólnotę w swoim własnym środowisku pastoralnym.
Mam do Was prośbę:
Jeśli macie jakiekolwiek pytania dotyczące 1W1, tworzenia grup czy naszej wspólnej drogi – piszcie flowerpiotr@gmail.com. Wszystkie sobie zapiszę i postaram się na nie wyczerpująco odpowiedzieć podczas LIVE III.
Zmiłuj się nade mną, Panie, bo jestem w ucisku, od smutku słabnie me oko, a także moja siła i wnętrzności. (Ps 31,10).
Stres nie jest tylko pojęciem z podręczników zarządzania czasem – to fizyczny ból, który trawi mięśnie i gasi blask w oczach. Psalmista opisuje psychosomatykę w sposób tak nowoczesny, że mogłoby to być wyznanie człowieka po kolejnym wypalającym dniu w korporacji. Jezus w Ogrójcu doświadczył tego samego skrajnego wycieńczenia, krwawiąc z lęku, co pokazuje, że wiara nie jest znieczuleniem na ludzką kruchość. Duchowe i fizyczne osłabienie to sygnał alarmowy organizmu, że próba bycia samowystarczalnym bogiem właśnie się kończy. Przyznanie się do ucisku to pierwszy krok do wolności, bo tylko w pustych dłoniach Bóg może złożyć swoją moc. Twoje ciało nie kłamie – ono woła o powrót do źródła życia, którym nie jest kolejna kawa, lecz życiodajne Miłosierdzie.
Nawet w największym ucisku Twoja dusza ma prawo do odpoczynku w Bogu
Zamknij rok w duchu wdzięczności. Rozpocznij nowy – z pokojem w sercu.
Zapraszamy Cię na wyjątkowe rekolekcje, które łączą duchowość, modlitwę Psalmami i elementy psychologii pozytywnej. Jeśli chcesz przeżyć przełom roku głęboko, świadomie i w obecności Boga – ten czas jest dla Ciebie.
Miejsce:
Sanktuarium Maryjne w Górce Klasztornej
Rataje 48, 89-310 Łobżenica (północna Polska)
Co Cię czeka?
a) Wprowadzenie w modlitwę Słowem Bożym
Odkryj, jak modlitwa oparta na Piśmie Świętym może stać się źródłem wewnętrznej siły i pokoju.
b) Poznanie różnych gatunków psalmów i ich duchowego znaczenia
Psalmy lamentacyjne – uczą, jak przeżywać smutek, żal i frustrację z Bogiem, nie wypierając emocji.
Psalmy ufności i zawierzenia – pokazują, jak trwać przy Bogu mimo trudności.
Psalmy dziękczynienia – inspirują do dostrzegania dobra i radości w codzienności.
Psalmy mądrościowe – niosą duchowe wskazówki na drogę życia.
Psalmy „złorzeczenia” pomagające regulować uczucia złości– uczą, jak bezpiecznie wyrażać trudne emocje w obecności Boga.
c) Regulowanie emocji poprzez modlitwę
Jak modlitwa psalmami może pomóc w radzeniu sobie z przygnębieniem, gniewem i lękiem – spojrzenie duchowe i psychologiczne.
d) Sztuka wdzięczności i zawierzenia
Ćwiczenia duchowe inspirowane psalmami, które uczą dostrzegać dobro i oddawać kontrolę Bogu.
e) Nauka śpiewu psalmów
Doświadcz modlitwy jako pieśni serca – forma kontemplacji i uwielbienia.
f) Inspiracje z psychologii pozytywnej i duchowości
Jak Słowo Boże może uzdrawiać nasze wnętrze, wspierając emocjonalną równowagę i duchowy rozwój.
g) Cisza, adoracja, skupienie
Stworzenie przestrzeni, by usłyszeć to, co najważniejsze – głos Boga i siebie samego.
h) Spotkania i rozmowy pogłębiające przeżycia duchowe i ludzkie
Dzielenie się doświadczeniami, wzajemne wsparcie i umacnianie wspólnoty.
i) Msza Święta o północy z 31 grudnia na 1 stycznia
Uroczyste dziękczynienie za miniony rok i zawierzenie Nowego Roku Bogu.
Dla kogo rekolekcje?
Dla każdego, kto pragnie przeżyć przełom roku nie w huku fajerwerków, ale w świetle Słowa Bożego.
Dla poszukujących głębi, sensu, uzdrowienia wewnętrznego i duchowej odnowy.
Dla tych, którzy chcą połączyć wiarę z rozwojem osobistym.
Nie musisz znać Biblii – wystarczy otwarte serce.
Koszt uczestnictwa: 1175 zł / osoba
• 300 zł – przedpłata (przelewem)
• 875 zł – płatne gotówką na miejscu
Dane do przelewu – przedpłata 300 zł
Uwaga: przedpłata jest bezzwrotna i stanowi potwierdzenie rezerwacji miejsca.
Numer konta: PL71 1600 1462 1847 0283 1000 0078
Właściciel rachunku:
Zakon Braci Mniejszych Kapucynów – Prowincja Krakowska
ul. Korzeniaka 16, 30-298 Kraków
Tytuł przelewu: Rekolekcje Psalmoterapia
Prowadzący: br. Piotr Kwiatek OFMCap (www.piotrkwiatek)
Zapisy i kontakt: Grażyna 📧 grazynakad3@gmail.com 📞 600 064 430
Zostaw stare za sobą. Wejdź w nowe ze Słowem, które daje życie. Zapisz się już dziś – liczba miejsc ograniczona!
Weselę się i cieszę z Twojej łaski, boś wejrzał na moją nędzę, uznałeś udręki mej duszy (Ps 31,8).
Żyjemy w kulturze sukcesu, która nakazuje ukrywać blizny pod grubą warstwą filtrów i uśmiechów na pokaz. Tymczasem największą ulgą dla psychiki jest moment, w którym ktoś autentycznie „widzi” nasz ból, nie próbując go natychmiast naprawić tanimi frazesami. Bóg psalmisty nie jest dalekim obserwatorem, ale kimś, kto zna anatomię udręki, bo sam przeszedł przez ciemną dolinę w osobie Jezusa Chrystusa. On nie tylko widzi Twoją nędzę, ale nadaje jej sens, zamieniając beznadzieję w przestrzeń spotkania z łaską. Radość, o której mowa, nie jest euforią z powodu zniknięcia problemów, lecz głębokim spokojem wynikającym z pewności, że nie jesteś w tym sam. Wzrok Boga leczy to, co w nas najbardziej poturbowane i odrzucone przez świat.
Kochani – dwie dobre wiadomości:
Pierwsza dobra nowina:
Druga wspaniała wiadomość:
Na najbliższym LIVE opowiem Wam znacznie więcej o tym, jak krok po kroku można założyć i powołać taką wspólnotę w swoim własnym środowisku pastoralnym.
Mam do Was prośbę:
