Modlitwa o pokój (tzw. modlitwa św. Franciszka)

„O Panie, uczyń z nas narzędzie Twego pokoju…” – to jedno z najbardziej znanych przesłań przypisywanych św. Franciszkowi z Asyżu. Warto jednak pamiętać, że choć modlitwa od lat funkcjonuje pod jego imieniem, jej autor pozostaje nieznany. Badania historyczne wskazują, że tekst pojawił się po raz pierwszy we Francji na początku XX wieku. Mimo to doskonale oddaje ducha franciszkańskiej duchowości – pełnej pokoju, pokory, miłości i służby drugiemu człowiekowi.

To modlitwa, która zaprasza do przemiany serca i budowania świata opartego na przebaczeniu, nadziei i pojednaniu. Przypomina, że prawdziwy pokój zaczyna się w nas samych. Zachęca, by bardziej dawać niż oczekiwać: pocieszać zamiast szukać pociechy, rozumieć zamiast domagać się zrozumienia i kochać zamiast czekać na miłość. Jej słowa niosą ponadczasową prawdę Ewangelii – że człowiek odnajduje siebie w pełni wtedy, gdy staje się darem dla innych. W świecie pełnym niepokoju, podziałów i lęku, to przesłanie pozostaje niezwykle aktualne. Niech ta muzyczna interpretacja stanie się dla Ciebie chwilą modlitwy, wyciszenia i otwarcia serca na Boży pokój. „Albowiem dając – otrzymujemy, wybaczając – zyskujemy przebaczenie, a umierając – rodzimy się do życia wiecznego.”

Zapraszamy Was do Koszarawy Bystrej, na weekendowe rekolekcje:

„Komunikacji można się nauczyć”

„Jednym z ważnych wymiarów szczęśliwego życia są relacje międzyludzkie. Elementem kluczowym w tworzeniu głębokich i pełnych znaczeń relacji jest komunikacja, która opiera się na słuchaniu, otwartości i szacunku”

Kluczowe informacje:

Termin: 19–21 czerwca 2026 r.

Miejsce: Dom Rekolekcyjny – Franciszkanie Koszarawa Bystra

Urokliwe miejsce w przepięknej okolicy, z dobrymi warunkami socjalnymi i świetną kuchnią.

Prowadzący: br. dr Piotr Kwiatek. Kapłan, doktor psychologii, wzięty rekolekcjonista, autor wielu książek i publikacji. Założyciel wspólnoty 1W1 czyli osób modlących się psalmami.

Czy trzeba lepszej zapowiedzi……

Posłużę się jeszcze słowami prowadzącego rekolekcje, Brata Piotra:

„Co możesz przeżyć i zyskać podczas tych rekolekcji?

Głębokie spotkanie z samym sobą i drugim człowiekiem: Odkryjesz, jak budować relacje oparte na autentycznym szacunku i otwartości.

Wyciszenie i odnowę duchową: Doświadczysz wyjątkowego klimatu i ciszy franciszkańskiego domu rekolekcyjnego w malowniczej Koszarawie Bystrej.”

Zgłoszenia przyjmuje koordynator spotkania:

Kontakt: Marysia Lalik

Telefon: 503 872 379

E-mail: maria.lalik53@gmail.com

🫯Nie może Ciebie zabraknąć….

Nie przegap tej okazji…..

Zaproś innych….

Coraz częściej wyrabiamy sobie opinię o drugim człowieku na podstawie kilku sekund nagrania, krótkiego fragmentu rozmowy czy jednego wpisu w mediach społecznościowych.

Często opieramy swoje „prawdy” na tym, co widzimy w mediach. A przecież bardzo często jest to tylko wycinek sytuacji – fragment rozmowy, urywek wydarzenia wyrwany z kontekstu. Na jego podstawie buduje się narrację, która ma wywołać emocje lub przedstawić daną osobę w określonym świetle. A my łatwo uznajemy ten wycinek za całość.

Zanim ocenimy, skomentujemy czy wydamy wyrok – warto się zatrzymać. Zacznijmy myśleć miłością. Bo inaczej łatwo zamieniamy się w sędziów, którzy oceniają innych na podstawie kilku sekund nagrania czy jednego wpisu.

Czy Ty nigdy nie popełniłeś błędu?

Co by było, gdyby każdy Twój dawny błąd, każde słowo wypowiedziane w emocjach zostało dziś nagrane i opublikowane w internecie – bez kontekstu, bez wyjaśnienia? Gdyby ktoś „życzliwy” wrzucił to do sieci, a inni oceniali Cię tylko przez ten jeden fragment Twojego życia?

Całe szczęście, że wielu z nas dorastało w czasach, gdy nie każdy miał w kieszeni telefon z kamerą.

Czy jako człowiek – a tym bardziej osoba wierząca – mogę budować swoją rację na czyimś upokorzeniu?

Często pojawia się usprawiedliwienie: „ja nie hejtuję, ja tylko mówię prawdę”. Ale warto się zatrzymać: czy mówiąc prawdę, naprawdę chcę dobra drugiego człowieka, czy tylko udowodnienia swojej racji?

Prawda pozostaje prawdą, ale może być przekazana w sposób, który buduje albo rani. Jako chrześcijanie jesteśmy wezwani, by mówić prawdę w miłości i szacunku.

Święty Paweł pisał:

„Niech nie wychodzi z waszych ust żadna mowa szkodliwa, lecz tylko budująca, zależnie od potrzeby, by wyświadczała dobro słuchającym” (Ef 4,29).

To nie znaczy milczeć. Można zwrócić uwagę bez poniżania, nie zgadzać się bez obrażania, bronić wartości bez ranienia człowieka. Tu przebiega granica między troską o prawdę a hejtem.

Nie zmienimy całego internetu, ale możemy zmienić siebie. Zanim coś napiszesz, zapytaj: czy to buduje człowieka, czy go niszczy?

Bo nawet jeśli to tylko jeden komentarz, dla kogoś może znaczyć bardzo dużo.

🔆☔️ Dla WSZYSTKICH, którzy mają dziś deszczowy dzień – dokładnie tak jak my w Krakowie – i dla tych, którym wyjątkowo ciężko było wstać z łóżka z jakichkolwiek powodów… wdzięczność pozwala tańczyć w taką pogodę i tego Wam życzę! Posłuchajcie uważnie tekstu utworu „dziękuję Ci”.