Z dzisiejszego psalmowego newslettera:

Boże, nakłoń ucha na moją modlitwę i nie odwracaj się od mojej prośby, (Ps 55,2).

Kiedy świat zwala ci się na głowę, ugrzecznione modlitwy stają się bezużyteczne. Mamy dziś manię nakładania duchowego makijażu, ukrywania paniki i udawania przed stwórcą, że „przecież wszystko jest pod kontrolą”. Dawid uderza bez owijania w bawełnę i zwyczajnie żąda, by Bóg go usłyszał. Nawet Chrystus na krzyżu nie wygłaszał pobożnych formułek, tylko zaryczał z bólu: „Boże mój, czemuś mnie opuścił?”. Dojrzała relacja wytrzyma każdy ból, złość i brak cierpliwości. Najgorsza dla Twojej duszy jest nie złość, ale głucha obojętność.

Twoja bezradność wyrzucona przed Bogiem leczy mocniej niż sztuczny spokój.

Więcej psalmów w wersji muzycznej znajdziesz na kanale YouTube:

a) Piotr Kwiatek: https://www.youtube.com/@br.piotr.kwiatek/playlists

b) „Psalmy w moim stylu” – Grażyno dziękuję!

https://www.youtube.com/@grazyna577

Zapraszam do subskrybowania!

Z dzisiejszego psalmowego newslettera:

Będę Ci chętnie składać ofiarę, sławić Twe imię, bo ono jest dobre, (Ps 54,8).

Tydzień zaczęliśmy od nocy, w której ktoś doniósł na Dawida, a kończymy przy ofierze i pieśni. Między jednym a drugim nie wydarzyło się nic wielkiego. Nie zniknęli wrogowie, nie ustał strach. Zmienił się tylko człowiek, który prosił. Zamiast bronić swojej sprawy, składa ofiarę; zamiast analizować krzywdę, sławi imię, bo stwierdził przy tym, że ono jest dobre. To bardzo ważne słowo. Nie „przyjemne”, nie „skuteczne” — dobre. A ostatnie zdanie psalmu pokazuje jeszcze Dawida z jego czasów: człowiek ogląda upadek wroga i czuje ulgę. Jezus poszedł dalej i nie zostawił nam tego zakończenia. Wziął je na siebie na krzyżu i powiedział do skazańca obok: „Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w raju” (Łk 23,43). Nadzieja nie polega na tym, że wróg dostaje to, na co zasłużył. Polega na tym, że każdy może zacząć jeszcze raz, nawet o jedenastej godzinie.

Kto kończy tydzień pieśnią, zaczyna nowy z otwartymi rękami.

Z dzisiejszego psalmowego newslettera:

Niechaj zło spadnie na moich przeciwników i przez wzgląd na Twą wierność zniwecz ich! (Ps 54,7).

Ten werset jest trudny i nie ma sensu udawać, że nie jest. Dawid prosi o pomstę, a my wolelibyśmy czytać o wybaczaniu. Tylko powiedzmy szczerze: każdy z nas miał taki dzień, kiedy nie chciał przebaczać. Zemsta układa się w głowie szybciej niż modlitwa. Psalm nie zabrania tego czuć. Psalm pozwala to wypowiedzieć — i to jest jego największa mądrość. Gniew, który zostaje w ciele, niszczy tego, kto go nosi; gniew, który zostaje wypowiedziany Bogu, przestaje rządzić w nocy. Jezus podnosi poprzeczkę tam, gdzie Dawid kończył: „A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują” (Mt 5,44). To nie moralne przyduszanie kogoś, kto cierpi. To droga do wolności, żeby krzywda nie została twoim adresem na resztę życia.

Bóg wytrzyma twoją złość. Nie wytrzymuje tylko twojej samotności z nią.

Z dzisiejszego psalmowego newslettera:

Oto Bóg mi dopomaga, Pan podtrzymuje me życie. (Ps 54,6).

To najkrótsze wyznanie wiary w całym tym psalmie i najbardziej krzepiące. Ktoś, kto oskarżał, wygrywał, triumfował — a Dawid nagle zmienia zdanie i mówi: oto Bóg mi dopomaga. Zwróć uwagę na słowo „podtrzymuje”. Nie chodzi o wygraną, ale o to, że ktoś trzyma cię w górze, gdy nie masz już sił stać i iść. Tak jak ojciec biegnie obok roweru i trzyma siodełko, dopóki dziecko nie złapie równowagi. Jezus powiedział to jeszcze prościej: „Przypatrzcie się ptakom w powietrzu: nie sieją ani żną i nie zbierają do spichrzów, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one?” (Mt 6,26). Wdzięczność za podtrzymanie nie jest naiwnością. To początek odpoczynku, którego szukamy od lat.

Nie musisz trzymać wszystkiego. Coś potężniejszego trzyma ciebie.

Z dzisiejszego psalmowego newslettera:

Bo powstają przeciwko mnie pyszni, a gwałtownicy czyhają na moje życie; nie mają Boga przed swymi oczyma. (Ps 54,5).

Zamiast „wrogów” psalmista widzi ludzi pysznych i gwałtownych. Są wśród nas: szef, który poniża na zebraniu, krewny, który rozsiewa plotki, anonim w internecie. Zraniony człowiek często odpowiada tym samym albo chowa się w milczeniu. Psalm proponuje trzecią drogę: nazwać krzywdę, nie zatruwając się nią. „Nie mają Boga przed swymi oczyma” to diagnoza, nie wyrok. Ktoś, kto nie patrzy na Boga, przestaje patrzeć na człowieka. Jezus idzie dalej: „Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują” (Mt 5,44). To nie jest naiwność. To odmowa, by krzywdziciel stał się panem naszego wnętrza.

Nie każdy atak wymaga odwetu, czasem wystarczy modlitwa.