Piotr Kwiatek OFMCap

Premiera muzyczna – „Uroki życia”

Utwór o sile słów, wdzięczności, pozytywnym myśleniu i dostrzeganiu piękna codzienności. Jeśli częściej dostrzegasz negatywne strony życia niż jego dobre chwile, potrzebujesz otuchy, nadziei lub muzyki, która doda Ci sił i poprawi nastrój, ten utwór jest właśnie dla Ciebie. To inspirująca muzyka z przesłaniem, piosenka na poprawę humoru i utwór chrześcijański, który zachęca do pracy nad sobą, zmiany nastawienia i odkrywania małych powodów do radości.

🌿 Jak często nieświadomie odbieramy sobie radość przez narzekanie? Narzekamy na pogodę, ludzi, obowiązki i codzienne trudności. Tymczasem słowa, które wypowiadamy, mają znaczenie – wpływają na nasze myśli, emocje, relacje i sposób postrzegania świata.

❤️ Życie nie zawsze jest łatwe, ale nawet w zwyczajnym dniu możemy odnaleźć małe powody do wdzięczności. Życzliwy gest, dobre słowo, uśmiech, piękno przyrody czy chwila spokoju mogą przypomnieć nam, jak wiele dobra często umyka naszej uwadze. „Uroki życia” to piosenka z pozytywnym przesłaniem, która zaprasza do refleksji nad własnymi słowami, rozwoju osobistego i odkrywania radości w małych rzeczach. To również zachęta, by zamiast nieustannie narzekać, częściej dostrzegać to, za co możemy być wdzięczni.

🎶 Zapraszam Cię do wysłuchania tego utworu. Może właśnie dziś warto spojrzeć na swoje życie z innej perspektywy? Mniej narzekać, częściej się zachwycać i wybierać słowa, które budują, a nie odbierają nadzieję.

✍️ Słowa utworu: br. Piotr Kwiatek OFMCap

Pokój i dobro! br. Piotr Kwiatek OFMCap

Ps 55,14-15

Z dzisiejszego psalmowego newslettera:

Lecz jesteś nim ty, równy ze mną, przyjaciel, mój zaufany, (Ps 55,14).

Najbardziej boli nie wróg, lecz ten, kto siedział obok. Psalm mówi dokładnie o tym: równy, zaufany, wspólne święta i wspólna droga do domu Bożego. Po takim ciosie zaczynasz wątpić we wszystko, nawet w siebie i w Boga. Każdy dorosły zna taką ranę: po podziale majątku, po cichej zdradzie w firmie, po ciosie od kogoś, kto znał twoje sekrety i twoje modlitwy (pragnienia). Judasz poszedł o krok dalej: pocałunkiem, znakiem czułości, wydał Mistrza. Jezus pyta go wtedy: „Judaszu, pocałunkiem wydajesz Syna Człowieczego?” (Łk 22,48). To pytanie zostaje w gardle, bo słychać w nim i ból, i drzwi uchylone do ostatniej chwili. Przebaczenie nie zwraca tego, co zabrano, ale daje wolność, by nie dźwigać cudzego ciężaru do końca życia.

Zdrada nie ma ostatniego słowa. Ma je ten, kto nie przestał kochać.

Więcej psalmów w wersji muzycznej znajdziesz na kanale YouTube:

a) Piotr Kwiatek: https://www.youtube.com/@br.piotr.kwiatek/playlists

b) „Psalmy w moim stylu” – Grażyno dziękuję!

https://www.youtube.com/@grazyna577

Zapraszam do subskrybowania!

Ps 55.7

Z dzisiejszego psalmowego newslettera:

I mówię sobie: gdybym miał skrzydła jak gołąb, to bym uleciał i spoczął- (Ps 55,7).

Gołąb z tego psalmu to nie kaprys, to odruch zmęczonego człowieka, który marzy o pustyni i kilku dniach ciszy. Zna go każdy, kto pracuje między ludźmi, a telefon nie przestaje piszczeć nawet przy obiedzie. Jezus też to znał. Kiedy uczniowie wrócili z wyprawy tak zmęczeni, że nie mieli czasu na posiłek, powiedział im: „Pójdźcie wy sami osobno na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco!” (Mk 6,31). Chodzi o subtelną różnicę. Odpoczynek odbudowuje. Ucieczka tylko rozdyma pustkę. Pustynia jest dobra, gdy idziesz na nią z Bogiem i wracasz do ludzi. Źle się kończy, gdy zostajesz tam na zawsze, żeby nie patrzeć w twarz rzeczywistości.

Odpoczynek nie jest ucieczką. Ucieczką jest życie bez niego.

Więcej psalmów w wersji muzycznej znajdziesz na kanale YouTube:

a) Piotr Kwiatek: https://www.youtube.com/@br.piotr.kwiatek/playlists

b) „Psalmy w moim stylu” – Grażyno dziękuję!

https://www.youtube.com/@grazyna577

Zapraszam do subskrybowania!

Ps 55,2-3a

Z dzisiejszego psalmowego newslettera:

Boże, nakłoń ucha na moją modlitwę i nie odwracaj się od mojej prośby, (Ps 55,2).

Kiedy świat zwala ci się na głowę, ugrzecznione modlitwy stają się bezużyteczne. Mamy dziś manię nakładania duchowego makijażu, ukrywania paniki i udawania przed stwórcą, że „przecież wszystko jest pod kontrolą”. Dawid uderza bez owijania w bawełnę i zwyczajnie żąda, by Bóg go usłyszał. Nawet Chrystus na krzyżu nie wygłaszał pobożnych formułek, tylko zaryczał z bólu: „Boże mój, czemuś mnie opuścił?”. Dojrzała relacja wytrzyma każdy ból, złość i brak cierpliwości. Najgorsza dla Twojej duszy jest nie złość, ale głucha obojętność.

Twoja bezradność wyrzucona przed Bogiem leczy mocniej niż sztuczny spokój.

Więcej psalmów w wersji muzycznej znajdziesz na kanale YouTube:

a) Piotr Kwiatek: https://www.youtube.com/@br.piotr.kwiatek/playlists

b) „Psalmy w moim stylu” – Grażyno dziękuję!

https://www.youtube.com/@grazyna577

Zapraszam do subskrybowania!

Ps 54.8-9

Z dzisiejszego psalmowego newslettera:

Będę Ci chętnie składać ofiarę, sławić Twe imię, bo ono jest dobre, (Ps 54,8).

Tydzień zaczęliśmy od nocy, w której ktoś doniósł na Dawida, a kończymy przy ofierze i pieśni. Między jednym a drugim nie wydarzyło się nic wielkiego. Nie zniknęli wrogowie, nie ustał strach. Zmienił się tylko człowiek, który prosił. Zamiast bronić swojej sprawy, składa ofiarę; zamiast analizować krzywdę, sławi imię, bo stwierdził przy tym, że ono jest dobre. To bardzo ważne słowo. Nie „przyjemne”, nie „skuteczne” — dobre. A ostatnie zdanie psalmu pokazuje jeszcze Dawida z jego czasów: człowiek ogląda upadek wroga i czuje ulgę. Jezus poszedł dalej i nie zostawił nam tego zakończenia. Wziął je na siebie na krzyżu i powiedział do skazańca obok: „Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w raju” (Łk 23,43). Nadzieja nie polega na tym, że wróg dostaje to, na co zasłużył. Polega na tym, że każdy może zacząć jeszcze raz, nawet o jedenastej godzinie.

Kto kończy tydzień pieśnią, zaczyna nowy z otwartymi rękami.

Ps 54.7

Z dzisiejszego psalmowego newslettera:

Niechaj zło spadnie na moich przeciwników i przez wzgląd na Twą wierność zniwecz ich! (Ps 54,7).

Ten werset jest trudny i nie ma sensu udawać, że nie jest. Dawid prosi o pomstę, a my wolelibyśmy czytać o wybaczaniu. Tylko powiedzmy szczerze: każdy z nas miał taki dzień, kiedy nie chciał przebaczać. Zemsta układa się w głowie szybciej niż modlitwa. Psalm nie zabrania tego czuć. Psalm pozwala to wypowiedzieć — i to jest jego największa mądrość. Gniew, który zostaje w ciele, niszczy tego, kto go nosi; gniew, który zostaje wypowiedziany Bogu, przestaje rządzić w nocy. Jezus podnosi poprzeczkę tam, gdzie Dawid kończył: „A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują” (Mt 5,44). To nie moralne przyduszanie kogoś, kto cierpi. To droga do wolności, żeby krzywda nie została twoim adresem na resztę życia.

Bóg wytrzyma twoją złość. Nie wytrzymuje tylko twojej samotności z nią.