Z dzisiejszego psalmowego newslettera:
A moja dusza będzie radować się w Panu, będzie się weselić z Jego ratunku. (Ps 35,9).
Nasza ludzka psychika ma ewolucyjną tendencję do fiksowania się na zagrożeniach, przez co łatwo wpadamy w tunelowe widzenie świata, dostrzegając tylko problemy. Dawid przełamuje ten schemat i wykonuje potężny krok wiary: zaczyna świętować zwycięstwo, zanim jeszcze burza ucichła na dobre. To nie jest tania autosugestia, ale głęboka teologia nadziei, która wie, że ostateczne słowo zawsze należy do Boga, a nie do chwilowych trudności. Jezus przed wskrzeszeniem Łazarza najpierw podziękował Ojcu za to, że Go wysłuchał, dając nam lekcję, że wdzięczność generuje cuda. Kiedy programujesz swoje serce na radość z przyszłego ocalenia, natychmiast zmieniasz chemię swojego mózgu, redukujesz poziom kortyzolu i odzyskujesz siły do życia. Twoja opowieść nie skończy się klęską, bo Scenarzystą jest Ten, który kocha Cię bezwarunkowo.
Radość o poranku jest najwspanialszą odpowiedzią na nocne lęki.
