Z dzisiejszego psalmowego newslettera:
W każdym czasie chlubimy się Bogiem i sławimy bez przerwy Twe imię. (Ps 44,9).
Są ludzie, którzy chwalą się tylko wtedy, gdy mają czym – nową pracą, awansem, udanym urlopem. Psalmista proponuje coś dużo trudniejszego – chlubić się Bogiem „w każdym czasie”, nie tylko wtedy, gdy życie się udaje. To zdanie pada tuż przed opisem klęski, jakby autor chciał zaznaczyć, że ta chluba nie jest uzależniona od okoliczności. Jezus uczył swoich uczniów podobnej stałości, gdy mówił, żeby budować dom na skale, a nie na piasku, bo tylko wtedy przetrwa on burzę (por. Mt 7,24-25). Współczesna psychologia nazwałaby to stabilnym poczuciem tożsamości, niezależnym od zmiennych sukcesów – coś, czego wielu z nas szuka całe życie w niewłaściwych miejscach. Chlubić się Bogiem „bez przerwy” nie oznacza sztucznego optymizmu, tylko zakorzenienie tożsamości w czymś, co nie znika razem z dobrą passą.
Twoja wartość nie rośnie i nie maleje razem z Twoimi sukcesami.
