Z dzisiejszego psalmowego newslettera:
Dawidowy. Pieśń pouczająca. Szczęśliwy ten, komu została odpuszczona nieprawość, którego grzech został puszczony w niepamięć. (Ps 32,1).
którego grzech został puszczony w niepamięć (Ps 32,1).
To nie jest zwykłe szczęście. To głęboka, wstrząsająca ulga człowieka, który przestał udawać. Dawid odkrył, że największą wolność dostajemy nie wtedy, gdy jesteśmy bez skazy, ale gdy zostajemy w pełni przyjęci z całą swoją historią. Jezus powiedział do sparaliżowanego: „Odpuszczają ci się twoje grzechy” – zanim jeszcze uzdrowił jego ciało. Najpierw serce. Zawsze najpierw serce. W świecie, gdzie wszyscy budujemy idealne wizerunki, ten werset jest rewolucją. Mówi: możesz przestać się ukrywać. Ktoś już zobaczył najgorsze w Tobie i i tak Cię kocha.
Prawdziwe szczęście zaczyna się tam,
gdzie kończy się udawanie.
