Z dzisiejszego psalmowego newslettera:
Lecz ja jestem robakiem, a nie człowiekiem, pośmiewiskiem ludzkim i wzgardzonym przez lud (Ps 22,7).
To jest dno. Moment, gdy patrzysz w lustro i nie poznajesz siebie. Gdy czujesz, że straciłeś nie tylko Boga, ale i własną godność. Ludzie szydzą, lekceważą, oceniają. A Ty zaczynasz im wierzyć. Zaczynasz myśleć, że może mają rację – może naprawdę jesteś nikim. Ale słuchaj uważnie: Jezus przeszedł przez to samo. „Wszyscy, którzy mnie widzieli, wyśmiewali się ze mnie” – to dosłownie spełniło się na krzyżu. I właśnie tam, w momencie największego poniżenia, dokonało się największe dzieło w historii świata. Twoja wartość nie zależy od opinii ludzi. Nie zależy od tego, jak się czujesz. Zależy od tego, kim jesteś w oczach Boga – Jego dzieckiem, umiłowanym, niezastąpionym.
