Z dzisiejszego psalmowego newslettera:
Tych, co mówią: «Język nasz jest naszą siłą, usta nasze są z nami, któż jest naszym panem?» (Ps 12,5).
Żyjemy w czasach, które mówią: jesteś bogiem swojego życia. Sam decydujesz o swojej prawdzie. Sam wyznaczasz granice. Nikt nie ma prawa ci mówić, co jest dobre, a co złe. Brzmi wyzwalająco ale to pułapka.
Psalmista demaskuje starożytny mit, który wrócił w nowej odsłonie. Mit samowystarczalności. „Mój język jest moją siłą” – czyli: słowa tworzą rzeczywistość, więc mogę mówić, co chcę. „Usta są z nami” – czyli: mam prawo do swojej wersji prawdy. „Któż jest naszym panem?” – czyli: nie ma autorytetu poza mną.
Jezus spotkał wielu takich ludzi. Bogatego młodzieńca, który odszedł smutny, bo nie potrafił puścić kontroli. Faryzeuszy, którzy budowali królestwa z przepisów. A potem mówił do prostych rybaków: „Beze Mnie nic nie możecie uczynić” (J 15,5). Nie: „niewiele możecie”. NIC.
Iluzja kontroli to najbardziej uzależniająca substancja świata. A jedynym antidotum jest uznanie, że nie jesteś bogiem. I to jest wyzwolenie.
