Finalizując pracę nad książką „Lustro przeciwności”, która jest drugą z cyklu „Psalmoterapia w praktyce” – oto fragment ze wstępu:
„Psalmy to nie tylko modlitwy, ale też zapis ludzkiej drogi w głąb siebie i relacji z Bogiem. Pokazują nam, że nie ma wstydu w bólu, w gniewie czy w rozpaczy. Wręcz przeciwnie, te trudne emocje są naturalną częścią życia i mogą stać się bramą do głębszego doświadczenia Boga”.
[…]
„W Lustrze przeciwności chcę pokazać, że nasze serce jest pierwszym i najtrudniejszym polem bitwy. Często łatwiej nam wybaczyć zewnętrznemu wrogowi niż sobie samym za własne błędy. Psalmoterapia uczy nas, by nie cenzurować naszych emocji przed Bogiem. Jeśli czujesz złość – powiedz o niej w psalmie. Jeśli czujesz odrzucenie – wykrzycz to w modlitwie. Jednak zrób to, patrząc na Twarz Boga, która – jak wierzymy – odbija się w twarzy drugiego człowieka, nawet tego najbardziej niewygodnego. Droga do świętości nie prowadzi przez wyeliminowanie konfliktów, gdyż one są nieuniknione w świecie wolnych ludzi ale przez zmianę sposobu ich przeżywania. Dojrzałość duchowa objawia się w zdolności do bycia w napięciu bez ucieczki w „bezpieczne symbole”. To jest właśnie „Lustro przeciwności”. Kiedy przestajemy uciekać wzrokiem, lustro przestaje być tylko powierzchnią odbijającą nasze brudy. Staje się oknem, przez które wpada światło Łaski, oświetlając to, co w nas i między nami zranione, by to uzdrowić. Świętość nie jest na obrazkach. Świętość jest w twoim domu, przy twoim stole, w twoim łóżku małżeńskim, w kłótni o nieumyte naczynia. Tam, gdzie dwóch lub troje gromadzi się w imię Jego – nawet jeśli drżą im ręce z emocji – On jest pośród nich (por. Mt 18, 20)”.
Z przygotowywanej książki „Lustro przeciwności” – Piotr Kwiatek OFMCap.
